Hoe de Olifant aan zijn slurf kwam  

In de tijd dat olifanten nog geen slurf hadden, werd er een olifantenjong geboren dat erg nieuwsgierig was.  

Van alles wat hij ziet, hoort, ruikt en voelt, wil hij weten ‘waarom?’  “Tante struisvogel, waarom stopt u uw kop in het zand?” “Oom Aap waarom heeft u zulke lange armen?” 

Omdat ze de vragen lastig vinden, straffen de familieleden het Olifantenjong af met plagerige tikken tegen zijn neus. “Oh jij domme, domme wijsneus”.  Het is grappig bedoeld, het doet geen pijn, maar het is niet fijn. Dan komt het Olifantenjong met een hele grote vraag: ”Wat eet de krokodil?”  Niemand weet het antwoord en iedereen keurt hem op gebruikelijke wijze af.  

Als alle andere dieren slapen reist hij naar de rivier waarvan gezegd wordt dat de krokodil daar woont. Onderweg sluit hij vriendschappen en van zijn vrienden leert hij dat je ‘Stop-Hou Op’ kunt zeggen.  Als hij thuis komt, met een handige slurf, reizen zijn broers en zussen 1 voor 1 naar de krokodil om zelf ook zo’n fijn ‘cadeau’ op te halen.  

Het thema: ‘Stop-Hou-op’ zeggen is een belangrijk onderdeel in het verhaal. 

De voorstelling heeft een groot prentenboek als decor en kent diverse meespeelmomenten. 

Marjo Dames

Spannend, ontroerend, grappig en educatief
Marjo Dames vertelt haar verhalen op eigenzinnige, theatrale wijze. Ze kruipt in de huid van de personages en wisselt taal af met spel en (accordeon)muziek.
Met eenvoudig decor en attributen zet Marjo boeiende voorstellingen neer.